Ruwhaar teckel - Fennah
Van Dirk-Jan
 

Hallo
 

Ik ga een biografie schrijven over mijn hond de ruwharige teckel: Fennah.

Eerst iets over me zelf. Ik ben Dirk-Jan Rietveld.
Ik heb een teckel, alleen hij woont niet bij ons thuis maar hij woont bij mijn oma.

Nu over de hond.
De teckel waar ik het over ga hebben is nog een puppy maar hij heeft al heel wat beleefd.

 

Het verhaal:
Fennah werd geboren in een nestje van 6 teckels. Er zat 1 mannetje bij en 5 vrouwtjes. Het was nog het laatste teckeltje dat er was. Eerst wilden mijn opa en oma niet nog een teckel erbij, maar mijn tante die ging kijken, want zij wou wel een teckeltje. Dus ik ging mee kijken en mijn opa ook. Toen wij er kwamen en mijn tante en opa er een hadden uitgezocht (die lekker brutaal was) was er nog maar een over.
Wij keken al tegen mij en me tante zij al jullie kunnen er ook nog wel eentje nemen. Nou dus wij gaan weer terug naar mijn opa en oma haar huis en gingen mijn oma ophalen. Nou ik denk dat je wel weet wat er gebeurden ze namen het teckeltje. Toen het teckeltje 4 maanden was gingen wij langs een meertje lopen met Fennah en Barber de andere teckel. Wij lieten de honden los en gingen even op een bankje zitten. Op eens horen wij een gepiep dat wil je niet weten. De 2 honden kwamen uit de bosjes gerend terwijl zij achterna worden gezeten door een grote zwerm wespen. Dus wij naar de dierenarts en ja hoor. De honden moesten aan de antibiotica. Het oor van Fennah waar zij 5 keer in was gestoken was zeker wel 3 keer zo dik als normaal.
Nou toen Fennah 6 manden was toen gingen wij uit met de honden. Wij kwamen van de schaapskooi van het Dwinglerveld en de honden lopen lekker te rennen opeens uit het niets horen we weer gepiep. Fennah zat onder schrikdraad vast. Ze kwam er onder vandaan nou je moest is weten hoe zeer de rest van de week uit zag. Ze at nauwelijks nog iets bleef de hele dag in haar mand liggen dat was een erg zielig gezicht. En toen ze 12 maanden was zou je denken dat ze wel een beetje slim zou zijn geworden. Maar nee hoor ze springt zo in de sloot. Omdat ze dacht dat het gras maar in werkelijkheid was het gewoon kroos. En nu zijn we bij het eind gekomen omdat het nu door gaat met haar leven.
 

Geschreven door:
Dirk-Jan Rietveld